08 februari, 2016

Mededogen

Mededogen blog

Reflectievragen bij de deugd Mededogen:

“Wat kun je voor de wereld doen? Je deugden inzetten!”

Er staan 30.000 vluchtelingen bij de Turkse grens. Bij de kaart Mededogen denk ik het eerst aan hen. Graag zou ik hun lijden en zorgen verlichten. Maar wat kun je doen? ‘Ik ben weinig optimistisch,’ sprak een Syrische vluchteling afgelopen vrijdag in een interview bij het tv-programma Nieuwsuur. Hij is sinds 3 jaar in Nederland en bezoekt de vluchtelingenkampen geregeld. Hij doet dat samen met zijn broer, die ook in Nederland verblijft. Beide zijn arts en ze willen graag helpen. ‘Maar ook wij kunnen zo weinig. Er is daar niks, kinderen lopen op blote voeten, terwijl de temperatuur rond het vriespunt is…’
Het is in- en intriest. Het is zo’n immens groot probleem, dat het niet meer behapbaar is. En, tot onverschilligheid kan leiden…

Zo niet bij mijn vriendin Hennie. Zij werkt momenteel full-time in de vluchtelingenopvang in onze wijk. Ze doet dat al sinds de opening. Het is heel intensief, in meerdere opzichten. ‘Maar ik ben hier nog lang niet klaar Annelies,’ meent ze stellig. Mensen van kleding voorzien, naar verhalen luisteren, troosten, knuffels uitdelen. Er voor de mensen zijn. Dat doet Hennie, met liefde, behulpzaamheid, assertiviteit, vreugde en alle andere deugden die ze in zich heeft. Ik heb grote bewondering voor haar en alle andere vrijwilligers in Nederland die zich betrokken en volhardend blijven inzetten, ondanks alles.

‘Ik was de afgelopen week heel blij met jouw deugd Geduld,’ vertelt Hennie me. ‘Geduld hadden we hard nodig in de Welkom Winkel van het Rode Kruis, om de 150 vluchtelingen van kleding te voorzien. Stuk voor stuk, een voor een. Het was een uitdaging voor de vrijwilligers en voor de vluchtelingen, maar we hebben het gered.’

Met de deugd van de week nieuwsbrief, kan ik mijn meeleven een beetje omzetten in hulp. En me minder onmachtig voelen. Alle beetjes helpen, ook de deugden. Dat doet me deugd. Het is juist nu, nu er zoveel aan de hand is in de wereld, belangrijk om met elkaar mee te leven, ons in ons hart te laten raken. Moed te houden. En vertrouwen. Ook al houdt het voorlopig nog niet op.

Lees dit artikel in de NRC… om de vluchtelingencrisis enigszins te begrijpen.

Facebooktwitterlinkedin
← Terug naar vorige pagina